थिओसॉफीची शिकवण

थिओसॉफीची शिकवण

मास्टर चोआ कोक सुई यांनी अर्हटिक योग अभ्यासाचा मुख्य आधारस्तंभ म्हणून अभ्यास या संकल्पनेवर भर दिला. याचे एक कारण म्हणजे आत्म्याची मानसिक क्षमता विकसित करणे. याव्यतिरिक्त, अभ्यास आम्हाला गूढ विषयांवर सखोल समज विकसित करण्यास मदत करतो आणि विद्यार्थ्यांना त्यांचे आंतरिक अनुभव समजण्यास मदत करतो. तसेच, अभ्यास हा उच्च आत्म्याशी एकरूप होण्याचा एक दृष्टीकोन आहे. यालाच ज्ञानयोग म्हणतात.
मास्टर चोआने यावर जोर दिला की सर्व पुस्तके वाचण्यासारखी नाहीत आणि म्हणून विशिष्ट पुस्तकांची शिफारस केली. मास्टर चोआद्वारे प्रदान केलेल्या शिफारस केलेल्या वाचन आणि अभ्यास सूचीमध्ये लुसियस ट्रस्टची पुस्तके (अॅलिस ए बेली मार्गे), अस्टारा धडे, अग्नि योग मालिका (निकोलस आणि हेलेना रॉरिच मार्गे) आणि थिओसॉफीवरील पुस्तके (विशेषत: ब्लाव्हत्स्की, बेझंट आणि यांच्या कार्यांचा समावेश आहे. लीडबीटर).
थिओसॉफी काय शिकवते याचे थोडक्यात विहंगावलोकन देणे हा या लेखाचा उद्देश आहे.
हे लक्षात घेणे देखील महत्त्वाचे आहे की (मास्टर चोआने शिफारस केलेली पुस्तके समाविष्ट) क्वचितच 100 टक्के अचूक असतात. त्यामुळे बुद्धिमान मूल्यमापन आणि विवेकबुद्धी वापरण्याची गरज आहे
थिओसॉफी समजून घेणे
‘थिओसॉफी’ हा शब्द ग्रीक थियोसोफियापासून आला आहे, जो दोन शब्दांनी बनलेला आहे: थिओस (किंवा ‘दैवी’) आणि सोफिया (ज्ञान). त्यामुळे थिओसॉफियाचे भाषांतर “दैवी ज्ञान” असे केले जाऊ शकते. 19व्या शतकाच्या शेवटच्या तिमाहीत थिऑसॉफिकल सोसायटीची स्थापना मॅडम एचपी ब्लाव्हत्स्की, कर्नल एचएस ओलकॉट, डब्ल्यूक्यू न्यायाधीश आणि समविचारी लोकांच्या गटाने केली होती. थिऑसॉफिकल चळवळीचे उद्दिष्ट जगासमोर सर्व धर्मांचे अंतर्निहित सार्वभौमिक प्राचीन ज्ञान सादर करणे हे होते जे त्यांच्या नंतरच्या जोडण्या, हटवल्या आणि अंधश्रद्धा काढून टाकल्यावर त्यांच्या मूळ स्थानावर आढळू शकतात.
मॅडम ब्लाव्हत्स्कीच्या लेखनात, विशेषत: तिच्या मॅग्नस ओपस द सीक्रेट डॉक्ट्रीनमध्ये नंतरच्या थेसॉफिकल लेखकांच्या पायाचा समावेश आहे (अॅनी बेझंट आणि सीडब्ल्यू लीडबीटरसह). थिओसॉफीच्या मुख्य शिकवणी, विशेषत: मॅडम ब्लाव्हत्स्की यांचे लेखन, खालीलप्रमाणे आहे.
थिओसॉफी शिकवते – एक परिपूर्ण अनंत सर्वव्यापी दैवी तत्त्व जे सर्वांचा स्रोत आणि आधार आहे. हे सर्वांचे कारणहीन कारण आहे (कोणत्याही गोष्टीमुळे घडलेले नाही किंवा घडवून आणलेले नाही) आणि मूळ नसलेले मूळ (सर्व काही त्याच्यावर रुजलेले असताना, ते स्वत: कशातही रुजलेले नाही) आहे. ABSOLUTE चे वर्णन अवैयक्तिक (व्यक्ती नाही), अपरिवर्तनीय (बदलत नाही) आणि बिनशर्त (त्यात कोणताही विचार किंवा कल्पना असू शकत नाही) असे केले जाते. निरपेक्ष ती व्यक्ती किंवा कोणत्याही प्रकारचे अस्तित्व नाही. म्हणून त्याला PRINCIPLE असे संबोधले जाते. ABSOLUTE ला अस्तित्व म्हणणे म्हणजे ते मर्यादित आहे – जे संपूर्ण थिओसॉफिकल तत्त्वज्ञान नाकारते. ABSOLUTE हे ‘एक आणि एकमेव’ शाश्वत वास्तव आहे. हे खरोखरच सर्व व्याख्या आणि वर्णनाच्या पलीकडे आहे परंतु हिंदू धर्मात ब्रह्म किंवा परब्रह्म किंवा सत्, बौद्ध धर्मात आदि-बुद्धी आणि कबलाहमध्ये ऐन-सोफ म्हणून संबोधले जाते. थिओसॉफी सर्वसाधारणपणे या तत्त्वाचा संदर्भ अनंत आणि शाश्वत ऊर्जा आणि चेतना म्हणून कार्य करते. हे लक्षात घेतले पाहिजे की ब्लाव्हत्स्कीच्या थिओसॉफीमध्ये “देवता, दिव्य आणि अॅबसोल्युट” या शब्दांचा वापर केला जातो परंतु भिन्न लोकांमध्ये देवाची भिन्न संकल्पना असल्यामुळे सामान्यत: “देव” शब्द टाळतो.
थिओसॉफी शिकवते – सर्व जीवनाचे देवत्व आणि एकता. प्रत्येक सजीव वस्तू त्याच्या अंतर्मनात दैवी आणि आध्यात्मिक आहे. आपल्या अस्तित्वाच्या सर्वात उच्च भागामध्ये, आपला उच्च स्व, आपल्यापैकी प्रत्येकजण अक्षरश: वर उल्लेख केलेला परिपूर्ण असतो. प्रत्येक गोष्टीत ABSOLUTE आहे आणि ABSOLUTE सर्वकाही आहे.
थिओसॉफी शिकवते – कोणतीही मृत वस्तू नाही. प्रत्येक गोष्टीत जीवन आणि चैतन्य असते.
थिओसॉफी शिकवते – की अनेक आत्मे आहेत पण एकच आत्मा आहे. आपण सर्व वैयक्तिक आत्मा आहोत, तरीही आपल्या अस्तित्वाच्या उच्च भागामध्ये आपण सर्व अक्षरश: एकच आहोत. आपल्यात वैयक्तिक आत्मे नाहीत. आत्मा सूर्यासारखा आहे, तर आत्मा सूर्यापासून प्रकाशाची किरणे आहे.
पूर्वार्ध -आज्ञा कोयंडे