Kids story : एका गाढवाला त्याचा आवाज अजिबात आवडत नव्हता. तो नेहमी विचार करायचा, “मी गोड बोलू शकलो असतो तर बरं झालं असतं. मी गाऊ शकलो असतो तर बरं झालं असतं.”
एके दिवशी, तो एका शेतात चरत होता. तेव्हा त्याला एक मधुर आवाज ऐकू आला. त्याने गवताच्या पात्यावर बसलेल्या एका हिरव्या टोळकिड्याला पाहिले. तो त्याचाच आवाज होता. त्याच्या रंगाने गाढव खूप प्रभावित झाले.तो टोळकिड्याजवळ गेला आणि म्हणाला, “तुझा आवाज खूप गोड आहे.
ALSO READ: लघु कथा : गोष्ट दोन मित्रांची; क्षमा करण्याचे महत्व
तू असं काय खातोस ज्यामुळे तुझ्या तोंडून इतके मधुर संगीत निघते?” टोळकिड्याने उत्तर दिले, “मी दवबिंदू पितो आणि हिरवे गवत खातो.” गाढवाला वाटले की सकाळी दवबिंदू प्यायल्यामुळे त्याचा आवाज गोड झाला होता. आणि कदाचित गवत खाल्ल्याने माझा रंगही सुंदर हिरवा होईल.” म्हणून, दुसऱ्या दिवशी सकाळी लवकर तो गवत खायला कुरणात गेला. दवात भिजलेले ते गवत चविष्ट होते. त्याने कित्येक दिवस फक्त गवतच खाल्ले. पण त्याचा आवाज किंवा रंग बदलला नाही. एकच फायदा झाला की गाढव पौष्टिक अन्न खाऊ लागले, जे त्याच्यासाठी आणि त्याच्या आरोग्यासाठी चांगले होते.
तात्पर्य : सृष्टीवर देवाने प्रत्येकाला ठराविक वैशिट्ये दिले आहे जे त्याच्यासाठीच योग्य असते.
ALSO READ: लघु कथा : चुकीबद्दल पश्चात्ताप; गोष्ट शेतकरीची
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीचीपूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
ALSO READ: लघु कथा : गोष्ट राजा आणि गाणाऱ्या मैनेची