Kids story : अनेक वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे. एका स्वयंपाकघरात एक काचेची बरणी होती. ती गोड मधाने भरलेली होती. बरणीवरच्या पिवळ्या लेबलवर ठळक अक्षरात ‘मध’ असे लिहिले होते.एके दिवशी, आई घाईघाईने पाव भाजत असताना ती बरणी तिच्या हातातून निसटली. एक मोठा असा आवाज झाला आणि बरणी जमिनीवर पडून फुटली. सोनेरी मध सगळीकडे पसरू लागला. संपूर्ण जमीन चिकट, चकचकीत आणि गोड झाली. मधाचा सुगंध स्वयंपाकघरात दरवळू लागला. बाहेर बागेत खेळणाऱ्या माश्या तो सुगंध घेऊन आत उडून आल्या.

ALSO READ: नैतिक कथा : मूर्खांचे राज्य; गोष्ट जुलमी राजा आणि विद्वानांची
“व्वा! किती मध आहे!” एक माशी ओरडली. “चला, लवकर खा!” दुसरी म्हणाली. “आज आम्ही पोटभर खाऊ!” तिसरी हसत म्हणाली. सर्व माश्यांनी मधाच्या ढिगाऱ्यावर झडप घातली. काही जणी ते चाटत होत्या, तर काही जणी आपले छोटे पाय त्यात बुडवत होत्या. त्यांचे डोळे चमकत होते. “किती गोड! किती स्वादिष्ट!” त्या एकमेकींना उद्गारल्या. काही जणी मधात पूर्णपणे भिजल्या होत्या. त्यांचे पंख, पाय, डोके सर्व काही मधाने माखले होते. त्यांनी भरपूर खाल्ले होते. त्यांची पोटं फुगली होती. आता त्या माश्यांना उडायचे होते. एका माशीने आपले पंख फडफडवले. पण तिचे पंख हलत नव्हते. मध इतका चिकट होता की ते एकमेकांना चिकटले. दुसऱ्या एका माशीने वर उडी मारण्याचा प्रयत्न केला, पण तिचे पाय मधात रुतले. सर्व माश्या भयभीत झाल्या होत्या. त्यांनी आपले पंख फडफडवले आणि पाय हलवले, पण काहीच झाले नाही. मधाने त्यांना अडकवले होते. त्या जितका जास्त प्रयत्न करत होत्या, तितक्या त्या मधात खोलवर रुतत होत्या. हळूहळू, त्यांची शक्ती क्षीण झाली. एकेक करून, माश्या मधात बुडून शांत झाल्या. जे काही क्षणांपूर्वी हसत-गाजत होते, ते आता शांत झाले होते. त्या संध्याकाळी जेव्हा आई स्वयंपाकघरात आली, तेव्हा तिने पाहिले की फरशीवर मध सांडला होता आणि त्याला अनेक माश्या चिकटल्या होत्या. आईने झाडू उचलला आणि हळुवारपणे ते साफ करू लागली. फरशी पुसताना तिने मुलांना हाक मारली, “या, बघा. हा लोभाचा परिणाम आहे.” मुले धावत आली.
“आई, या माश्या का मेल्या?” एका लहानग्याने विचारले. “कारण त्या लोभी होत्या,” आई म्हणाली. “मध खूप गोड होता, पण जास्त खाणे धोकादायक असू शकते हे त्यांच्या लक्षात आले नाही. जर त्यांनी थोडेसे खाल्ले असते, तर त्या आनंदाने उडून गेल्या असत्या. पण त्यांच्या लोभापायी त्यांनी सगळा मध खाल्ला आणि त्या चिकटून बसल्या.”  “मग आपण काय करायचे?” आई हसून म्हणाली, “प्रत्येक चांगली गोष्ट प्रमाणात खा. लोभी होऊ नका. प्रत्येक गोष्टीला एक मर्यादा असते.” मुलांना समजले.
तात्पर्य : लोभ वाईट आहे अधिक मिळवण्याच्या इच्छेमुळे सर्व काही गमवावे लागू शकते.

ALSO READ: नैतिक कथा : भुंगा आणि दोन माश्या, मोह आणि शहाणपण
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीचीपूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत ​​नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.

ALSO READ: नैतिक कथा : मौल्यवान महाल आणि अहंकारी राजाची गोष्ट