Kids story : अनेक वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे, एका राज्यावर एका राजाचे राज्य होते. तो मौल्यवान रत्नांनी बांधलेल्या आणि गुंतागुंतीच्या कोरीव कामांनी सजवलेल्या एका भव्य महालात राहत असे. तो महाल इतका सुंदर होता की त्याची चर्चा दूरदूरपर्यंत होत असे. आजूबाजूच्या कोणत्याही राज्यातील राजाचा महाल त्याच्या महालाच्या तोडीचा नव्हता. जो कोणी राजाचा महाल पाहत असे, तो त्याची स्तुती करत असे. आपल्या महालाची स्तुती ऐकून राजा गर्वाने फुलून जात असे. हळूहळू, त्याच्या मनात गर्व वाढत गेला. त्याच्या महालाला भेट देणारा प्रत्येकजण त्याने त्याची स्तुती करावी अशी अपेक्षा करत असे. जर कोणी त्याच्या महालाची स्तुती केली नाही, तर त्याला अपमानित झाल्यासारखे वाटत असे.
एकदा, एक भिक्षू त्याच्या दरबारात आला. त्या भिक्षूकडून धर्मग्रंथांचे ज्ञान घेतल्यानंतर राजा त्याला म्हणाला, “गुरुवर! कृपया आज रात्री येथेच थांबा. मी तुमच्या राहण्याची व्यवस्था करीन.”
भिक्षूने होकार दिला आणि उत्तर दिले, “महाराज! मी नक्कीच या धर्मशाळेत राहीन.” जेव्हा त्याच्या महालाला धर्मशाळा म्हटले गेले, तेव्हा राजाच्या गर्वाला धक्का बसला. तो संतापला आणि म्हणाला, “गुरुवर! याला धर्मशाळा म्हणून संबोधून तुम्ही या महालाचा अपमान करत आहात. तुम्ही कितीही शोधले तरी तुम्हाला यासारखा महाल सापडणार नाही. येथे राहणे हे तुमचे भाग्यच ठरेल, नाहीतर एका भटक्या भिक्षूला एका पडक्या झोपडीचे भाग्यसुद्धा लाभत नाही. कृपया आपले शब्द मागे घ्या.”
ALSO READ: नैतिक कथा : धूर्त कोल्हा आणि बुद्धिमान घोडा
भिक्षू हसला आणि म्हणाला, “महाराज! मी सत्य बोललो. मी माझे शब्द मागे घेणार नाही. माझ्या दृष्टीने, ही केवळ एक धर्मशाळा आहे.” “जर ते खरे असेल, तर ते सिद्ध करा.” राजाने भिक्षूला आव्हान दिले. “ठीक आहे! माझ्या एका प्रश्नाचे उत्तर द्या,” भिक्षू म्हणाला. “विचारा!” “तुमच्या आधी हा महाल कोणाच्या मालकीचा होता?” “माझ्या वडिलांच्या.” “त्याच्याही आधी?” “त्यांच्या वडिलांच्या, म्हणजे माझ्या आजोबांच्या.” “त्याच्याही आधी?” “त्यांच्या वडिलांच्या! या महालाला खूप जुना इतिहास आहे,” राजाने समजावून सांगितले. भिक्षू म्हणाले, “राजन, तुझ्या बोलण्यावरून हे सिद्ध होते की हा महाल एक धर्मशाळा आहे, जिथे तुझ्या पिढ्या राहिल्या आहे. तुझे आजोबाही इथे राहिले, त्यानंतर तुझे वडील. मग त्यांनाही जावे लागले, जसे काही दिवसांनी एखाद्याला धर्मशाळा सोडावी लागते. तू सुद्धा एक दिवस ही धर्मशाळा सोडणार आहेस, मग तिचा एवढा अभिमान का?” भिक्षूच्या बोलण्याने राजा खूप प्रभावित झाला. त्याच्या डोळ्यांवर आलेला गर्वाचा पडदा दूर झाला. त्याने हात जोडून भिक्षूना म्हटले, “गुरुदेव! आज तुम्ही मला सत्याची जाणीव करून दिली. आतापर्यंत मी माझ्या अहंकारात बुडालो होतो. कृपया मला क्षमा करा.” भिक्षूनी राजाला क्षमा केली, त्या रात्री महालात राहिले आणि दुसऱ्या दिवशी निघून गेले.
तात्पर्य : नेहमी चांगली कामे करा, लोकांची सेवा करा आणि जग अधिक चांगले बनवण्यासाठी योगदान द्या.
ALSO READ: वाकड्या तोंडाचा मासा; नैतिक कथा सोल माश्याची
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीची पूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
ALSO READ: नैतिक कथा : वडिल म्हणाले मुलाला दानात आनंद आहे